وَٱتَّبَعُواْ مَا تَتۡلُواْ ٱلشَّيَٰطِينُ عَلَىٰ مُلۡكِ سُلَيۡمَٰنَۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيۡمَٰنُ وَلَٰكِنَّ ٱلشَّيَٰطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحۡرَ وَمَآ أُنزِلَ عَلَى ٱلۡمَلَكَيۡنِ بِبَابِلَ هَٰرُوتَ وَمَٰرُوتَۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنۡ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَآ إِنَّمَا نَحۡنُ فِتۡنَةٞ فَلَا تَكۡفُرۡۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنۡهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَيۡنَ ٱلۡمَرۡءِ وَزَوۡجِهِۦۚ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنۡ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡۚ وَلَقَدۡ عَلِمُواْ لَمَنِ ٱشۡتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖۚ وَلَبِئۡسَ مَا شَرَوۡاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمۡۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
AdygheШэйтанхэр къызэджэхэм ахэр ыуж ихьэхи, Сулеймэн ипщыпIэ ифагъэх. Сулеймэн Тхьэр ышIошъ мыхъоу щытыгъэп, ау шэйтанхэр ары нэмыкI дин итыгъэхэр, ахэмэ цIыфхэр ушхъухьаным, Бабил щыщ мэлэIичитIоу Хьарутрэ Марутрэ къафырагъэхыгъэм фагъасэщтыгъэх, ау итIуми моущтэу арамыIоу зыпари агъасэщтыгъэп: «Тэ тыушэтакIу, нэмыкI дин уфэмылажь!» ЛIыр шъузым фэпэIапчъэ зэрэпшIыщтым мэлаIичмэ къапкъырыкIэу ахэмэ зыфагъэсагъ. Ау Аллахьым ишIэ хэмылъэу ахэмэ зыми иягъэ ащкIэ рагъэкIыщтыгъэп. ШIуагъэ къафэзымыхьэу зэрар къафэзыхьыщтыр ахэмэ зэрагъэшIагъэ. Ар зэзгъэгъотыгъэм ахърэт дунаим Iахь зэрэщыримыIэр ахэмэ ашIэщтыгъэ, Апсэ ыуасэкIэ ахэр зэрэщафэщтыгъэхэр ахэмэ ашIэщтыгъэмэ дэи!
KabardianСулимэн и зэманым ахэр шейтIаным къаригъэлъэгъуа гъуэгум техьащ. Сулимэн джаур хъуакъым, джаурыр шейтIанхэрат: абыхэм цIыхум ирагъащIэрт щхъухьпсыхьри, Бабил щыIэ мелыIычитIым – Хьэрутрэ Марутрэ – нахуэкIуа щIэныгъэри. МелыIычитIым а щIэныгъэр ягъэIун ипэкIэ цIыхум жраIэрт: «Мы дэ фэдгъащIэр узытхьэкъунщ, джаур фыримыхъу!» – жаIэурэ. [Ехьудхэм] а тIум къыпахырт зэлIзэфызыр зэпазыгъэкI Iэмалхэр, ауэ ахэр абыкIэ зыми зэран хуэхъуфынукъым Аллахьым и Iизыныншэу; а щIэныгъэм езыхэм я зэран мыхъумэ, я сэбэп къыхэкIынукъым. КъагурыIуэрт а зыIэрагъэхьам къыхэкIкIэ ахьрэтым насып зэрыщамыIэжынур. Мыгъуэщ, Iейщ абыхэм я псэм къыщIаха уасэр, бетэмал.
EnglishAnd they followed [instead] what the devils had recited during the reign of Solomon. It was not Solomon who disbelieved, but the devils disbelieved, teaching people magic and that which was revealed to the two angels at Babylon, Harut and Marut. But the two angels do not teach anyone unless they say, "We are a trial, so do not disbelieve [by practicing magic]." And [yet] they learn from them that by which they cause separation between a man and his wife. But they do not harm anyone through it except by permission of Allah. And the people learn what harms them and does not benefit them. But the Children of Israel certainly knew that whoever purchased the magic would not have in the Hereafter any share. And wretched is that for which they sold themselves, if they only knew